Pożegnanie Ks. Prof. Czesława Bartnika

„Tęsknota jest jak pierwszy lot ptaka, który trzepocąc skrzydłami unosi się w zachwycie w nowy – podniebny świat”.  

 Ks. Profesorowi Czesławowi Stanisławowi BARTNIKOWI – Mistrzowi Słowa

                           TĘSKNOTA                      

Spoglądając w twarz nadziei czasem myślisz,
że można zamknąć oczy i w zadumie ujrzeć
nową Nadzieję, która się w ciebie wpatruje.

Wsłuchując się w akordy świata czasem myślisz,
że można ogłuchnąć na chwilę i usłyszeć
inny Dźwięk, który się w ciebie wsłuchuje.

Dotykając rodzącej w bólach ziemi czasem myślisz,
że można na chwilę unieść się w powietrze i poczuć
ciepły Dotyk, który wszystkie dotyki obejmuje .

Przemawiając słowy wielkimi czasem myślisz,
że można zamilknąć na moment i w sercu przemówić
pełnym słowem, które się w Słowie słowuje.

Żyjąc życiem codziennym czasem myślisz,
że można umrzeć na chwilę i w śmierci przeżyć
nowe życie, które się w grobie kształtuje.

Myśląc myślą powszednią czasem tęsknisz
do zamyślenia, które wszystko przekracza
I tak… w twoim sercu rodzi się… TĘSKNOTA.

Ks. Mirosław S. Wróbel